“Bezig met column voor Winmag over geolocation – http://bkite.com/06jfl” was één van mijn tweets (bericht op Twitter) op donderdag 9 april. De link verwijst naar een kaart met daarop mijn fysieke locatie: “Ik ben hier.”

De virtuele wereld was lange tijd een droomwereld. Een wereld waar afstanden niet bestaan, een wereld waarin kennis en kennissen met een enkele klik op je beeldscherm staan, een wereld waarin de tastbare wereld zijn relevantie verliest en naar de achtergrond verdwijnt. Maar niets is minder waar; de fysieke wereld is aan een sterke opmars bezig.

We ontmoeten elkaar intensief in de virtuele wereld, op Twitter, LinkedIn, Facebook, talloze weblogs en Hyves, maar ook op heel veel fysieke bijeenkomsten. Om te kletsen, te netwerken en zaken te doen. En dan schudden we elkaar de Poken om elkaar op internet weer op te zoeken.

We worden door games in virtuele werelden gezogen, maar Nintendo scoorde pas weer toen de Japanners de fysieke wereld toevoegden en de Wii introduceerden.

De foto’s van de skivakantie zijn leuk, maar de napret wordt nog leuker als je via internet je routes (inclusief afstanden, snelheden, hoogteverschillen) kunt delen met familie en vrienden.

Fysiek en virtueel blijken een ijzersterk koppel waar prachtige toepassingen ontstaan. Veel mobiele telefoons zijn uitgerust met GPS en kunnen deze locatie koppelen aan foto’s, video’s, berichten en communities (geolocation). Dit biedt kansen voor het ontwikkelen van diensten die inspringen op de locatie van de gebruiker (location based services).

Doet u zaken in de fysieke wereld, onderzoek wat de virtuele wereld u te bieden heeft. Bent u virtueel actief, kijk dan wat er in de fysieke wereld te winnen is. En geef antwoord op de vraag: Wat is uw reactie als de klant zegt: “Ik ben hier”?

Remco Bakker

Zie ook mijn artikel “(kl)ik ben hier, trend: Fysiek en virtueel komen samen” op de website van Syntens.

Conclusie: interessant wetenschappelijk onderzoek, maar (nog) te weinig aandacht voor kennisoverdracht naar de gamesindustrie.

Het onderzoek: menselijke karakters en games besturen met je hersenen

Het wetenschappelijk onderzoek dat binnen GATE wordt uitgevoerd is veelbelovend. Zo wordt onderzoek gedaan naar manieren om geautomatiseerd (en dus goedkoper) virtuele werelden te bouwen. En onderzoek naar virtuele karakters probeert het gedrag en de communicatie van deze virtuele mensen zoveel mogelijk op echte mensen te laten lijken. Ander onderzoek kijkt naar mogelijkheden om de hersenen als intuïtieve aansturing van games te gebruiken, zodat de capaciteit van de hersenen (bijna) volledig naar de te trainen taak kan uitgaan in plaats van het begrijpen van al die knopjes. En minder technisch, maar absoluut niet minder relevant is het onderzoek in hoeverre games en simulaties gebruikt kunnen worden om vaardigheden te trainen.

De status van alle onderzoeksprojecten staat in de factsheet (pdf) op de website van GATE.

Pilotprojecten: niet het neusje van de zalm, maar gericht op awareness

Drie pilotprojecten passeerden de revue, in drie deelgebieden: gezondheidszorg, veiligheid en educatie. Wie enorm enerverende innovatieve project verwachtte (zoals ik) kwam bedrogen uit. De Scottie van Waag Society is innovatief, maar kenden we al van voor GATE. En games voor burgemeesters om hen te trainen in crisismanagementtraining en voor scholieren om hen te de beginselen van Newton bij te brengen vind ik, hoe leuk de games ook zijn, niet vallen onder het kopje ‘innovative games’ waarmee GATE zich profileert.

Scottie van Waag Society

De pitolprojecten zijn dan ook bedoeld voor het creëren van awareness. Helaas gingen de presentaties op dat aspect niet in.

De toekomst van serious gaming

Echt interessant was de laatste presentatie van William Swartout, director of technology van het Institute for Creative Technologies in California. Hij ging in op het verhogen van de effectiviteit van serious gaming en vervolgens op nieuwe technologieën.

Verhogen van de effectiviteit van games

Serious games worden pas werkelijk effectief als we ze serieus ontwikkelen. Dus niet het ontwikkelen van een serious game op basis van een bestaand entertainmentspel (zoals Marine Doom) of een serious game ook inzetten voor een ander doel (zoals America’s Army: bedoeld als wervingsspel werd het ook een trainingsspel). Maar vanaf het allereerste begin serieus met de leerdoelen aan de slag:

1. Begrijp ten volle het domein waarvoor de game ontwikkeld wordt.
2. Stel de leerdoelen vast op basis van de kennis uit stap 1.
3. Ontwerp de game rond de leerdoelen (die vormen dus de basis!).
4. Biedt (virtuele) begeleiding en coaching aan tijdens het leerproces.

Nieuwe technologieën voor serious gaming

Swartout schetst zijn visie over het toekomstige virtuele karakter: “almost human”. Dat betekent dat deze “mens”…

• …niet handelt volgens scripts (als dit gebeurt… dan doe dit…)
• …inspeelt op de omgeving waarin het karakter zich bevindt.
• …emoties begrijpt en kan deze ook uiten.
• …communiceert in woord en gebaar (tachtig procent van communicatie is non-verbaal).
• …verschillende rollen kan spelen.

Het Institute for Creative Technologies van Swarout voert onderzoek uit om tot deze virtuele mens te komen. Hij toont ons video’s van een trainingsmodule waarin militairen training krijgen in het voeren van bilaterale onderhandelingen. De militair voert een onderhandeling met twee virtuele karakters. En dan niet met toetsenborden, maar gewoon staand en sprekend voor een levensgrootte projectie.

Onderhandelen met een virtueel karakter in Elect Bilat

Ook is het instituut bezig met onderzoek naar het herkennen van de ‘tone of voice’ van gesproken tekst (is het een vraag, een commando of juist sarcastisch?) en gezichtsuitdrukkingen en doen ze onderzoek naar manieren om een virtueel karakter er echt uit te laten zien. Al eerder schreef ik hierover: Meet Emily.

Kennisuitwisseling tussen onderzoeksinstellingen en industrie komt

Baanbrekend onderzoek, ook in Nederland, maar de schakel naar de gamesindustrie, de toepassers, is nog niet gevonden. Daarvoor waren de presentaties misschien ook te kort. De ‘knowledge transfer projects‘ moeten de missende schakel gaan vormen. De komende maanden moeten deze projecten gevormd worden. Over een jaar zullen we tijdens het volgende symposium horen hoe het ervoor staat.

Trendwatching.com geeft een kijkje in de keuken met 5 tips om zelf een trendwatcher te worden. Een samenvatting.

Tip 1: Know why you’re tracking trends

Trend watching should ultimately lead to profitable innovation.

What is a trend?

A manifestation of something that has unlocked or newly serviced an existing (and hardly ever changing) consumer need,* desire, want, or value.

Common misperception

• Predicting next year’s colours
• Gazing into a crystal ball
• Declaring the pizza cone an emerging consumer trend
• Applying all trends to all people
• Those who watch trends have to possess some rare kind of intuition

Tip 2: Have a point of view

Make sure you acquire a point of view about the world around you. The more trends you spot and track, and the more skilled you are at putting these trends into context, the more guidance you’ll have. When you have a broad point of view, even tiny observations start to make sense.

• Look cross-industry
• Be a generalist
• You don’t have to like every trend
• Ask questions
• Try stuff out
• Get rid of taboos, prejudices, dogmatism, negativity

Tip 3: Weave your web of resources
Tip 4: Fine-tune your trend framework
Macro, consumer and industry trends

1. Macro trends: social, technological, economic, environmental, political
2. Consumer trends
3. Industry trends

Context

The more trends you track, the easier it will be to spot a truly new trend

Naming

• Arous curiosity
• Create a common language
• Coin, onw and track, a new word that preferably hasn’t been uised by anyone else

Tip 5: Embed and apply

Turning trends into innovation

Ask yourself if the trend you’re discussing has the potential to:

1. Vision
2. New business concepts
3. New products, services, experiences
4. Marketing, advertising, PR

Lees het volledige artikel op: http://www.trendwatching.com/trends/tips.htm