Uit de oude doos, deze column voor Winmag, maar nog niet op dit blog gezet. Nu dan alsnog:
Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem, ploem ploem,
dag stoel baast de tafel
dag brood op de tafel
Een kleine honderd jaar later loopt Marc ‘s morgens van de trap, maar voordat hij ook maar iets heeft kunnen zeggen nemen de dingen het woord:
In 2009 heet Marc eigenlijk Andy. Hij is ook geen jongetje meer, maar ingenieur en uitvinder bij IBM. De Brit Andy Stanford-Clark heeft zijn werk letterlijk mee naar huis genomen. Hij heeft zijn huis uitgerust met talloze sensoren: op de ramen, op de kranen, op de elektriciteitsmeter en zelfs op de muizenval. En al die sensoren praten, ze sturen hun berichten via Twitter de wereld in. Het huis van Andy staat daarom bekend als ‘the house that tweets’ en is een voorbode van wat ons te wachten staat.
Web 1.0 verbond mensen met informatie, Web 2.0 verbond mensen aan mensen en Web 3.0 verbindt objecten onderling en aan mensen en wordt daarom ‘internet of things’ genoemd. Stel je voor wat de impact daarvan moet zijn. Fascinerend! Snel verder googlen op “internet of things”, ”RFID” en “sensortechnologie”.
