Sinds november 2007 loopt het onderzoeksprogramma “Game research for training and education”. Het uitgangspunt van dit programma, kortweg GATE: “Met het GATE-programma moet Nederland op de kaart gezet worden als een internationale topspeler op het gebied van gameresearch voor trainingssimulatie en entertainment.” Op 10 februari gaven de betrokken instellingen, waaronder de universtiteiten van Delft, Twente en Utrecht en TNO, een update van de stand van zaken.

Conclusie: interessant wetenschappelijk onderzoek, maar (nog) te weinig aandacht voor kennisoverdracht naar de gamesindustrie.

Het onderzoek: menselijke karakters en games besturen met je hersenen

Het wetenschappelijk onderzoek dat binnen GATE wordt uitgevoerd is veelbelovend. Zo wordt onderzoek gedaan naar manieren om geautomatiseerd (en dus goedkoper) virtuele werelden te bouwen. En onderzoek naar virtuele karakters probeert het gedrag en de communicatie van deze virtuele mensen zoveel mogelijk op echte mensen te laten lijken. Ander onderzoek kijkt naar mogelijkheden om de hersenen als intuïtieve aansturing van games te gebruiken, zodat de capaciteit van de hersenen (bijna) volledig naar de te trainen taak kan uitgaan in plaats van het begrijpen van al die knopjes. En minder technisch, maar absoluut niet minder relevant is het onderzoek in hoeverre games en simulaties gebruikt kunnen worden om vaardigheden te trainen.

De status van alle onderzoeksprojecten staat in de factsheet (pdf) op de website van GATE.

Pilotprojecten: niet het neusje van de zalm, maar gericht op awareness

Drie pilotprojecten passeerden de revue, in drie deelgebieden: gezondheidszorg, veiligheid en educatie. Wie enorm enerverende innovatieve project verwachtte (zoals ik) kwam bedrogen uit. De Scottie van Waag Society is innovatief, maar kenden we al van voor GATE. En games voor burgemeesters om hen te trainen in crisismanagementtraining en voor scholieren om hen te de beginselen van Newton bij te brengen vind ik, hoe leuk de games ook zijn, niet vallen onder het kopje ‘innovative games’ waarmee GATE zich profileert.

Scottie van Waag Society

De pitolprojecten zijn dan ook bedoeld voor het creëren van awareness. Helaas gingen de presentaties op dat aspect niet in.

De toekomst van serious gaming

Echt interessant was de laatste presentatie van William Swartout, director of technology van het Institute for Creative Technologies in California. Hij ging in op het verhogen van de effectiviteit van serious gaming en vervolgens op nieuwe technologieën.

Verhogen van de effectiviteit van games

Serious games worden pas werkelijk effectief als we ze serieus ontwikkelen. Dus niet het ontwikkelen van een serious game op basis van een bestaand entertainmentspel (zoals Marine Doom) of een serious game ook inzetten voor een ander doel (zoals America’s Army: bedoeld als wervingsspel werd het ook een trainingsspel). Maar vanaf het allereerste begin serieus met de leerdoelen aan de slag:

1. Begrijp ten volle het domein waarvoor de game ontwikkeld wordt.
2. Stel de leerdoelen vast op basis van de kennis uit stap 1.
3. Ontwerp de game rond de leerdoelen (die vormen dus de basis!).
4. Biedt (virtuele) begeleiding en coaching aan tijdens het leerproces.

Nieuwe technologieën voor serious gaming

Swartout schetst zijn visie over het toekomstige virtuele karakter: “almost human”. Dat betekent dat deze “mens”…

• …niet handelt volgens scripts (als dit gebeurt… dan doe dit…)
• …inspeelt op de omgeving waarin het karakter zich bevindt.
• …emoties begrijpt en kan deze ook uiten.
• …communiceert in woord en gebaar (tachtig procent van communicatie is non-verbaal).
• …verschillende rollen kan spelen.

Het Institute for Creative Technologies van Swarout voert onderzoek uit om tot deze virtuele mens te komen. Hij toont ons video’s van een trainingsmodule waarin militairen training krijgen in het voeren van bilaterale onderhandelingen. De militair voert een onderhandeling met twee virtuele karakters. En dan niet met toetsenborden, maar gewoon staand en sprekend voor een levensgrootte projectie.

Onderhandelen met een virtueel karakter in Elect Bilat

Ook is het instituut bezig met onderzoek naar het herkennen van de ‘tone of voice’ van gesproken tekst (is het een vraag, een commando of juist sarcastisch?) en gezichtsuitdrukkingen en doen ze onderzoek naar manieren om een virtueel karakter er echt uit te laten zien. Al eerder schreef ik hierover: Meet Emily.

Kennisuitwisseling tussen onderzoeksinstellingen en industrie komt

Baanbrekend onderzoek, ook in Nederland, maar de schakel naar de gamesindustrie, de toepassers, is nog niet gevonden. Daarvoor waren de presentaties misschien ook te kort. De ‘knowledge transfer projects‘ moeten de missende schakel gaan vormen. De komende maanden moeten deze projecten gevormd worden. Over een jaar zullen we tijdens het volgende symposium horen hoe het ervoor staat.